ग्रहः इति वर्तते । विभाषा इत्य् एव । प्र-शब्दे उपपदे ग्रहेर् धातोः विभाषा घञ् प्रत्ययो भवति, प्रत्ययान्त-वाच्यश् चेद् वणिजां सम्बन्धी भवति । वणिक्-सम्बन्धेन च तुलासूत्रं लक्ष्यते, न तु वणिजस् तन्त्रम् । तुला प्रगृह्यते येन सूत्रेण स शब्द-अर्थः । तुलाप्रग्राहेण चरति, तुलाप्रग्रहेण चरति वणिगन्यो वा । वणिजाम् इति किम् ? प्रग्रहो देवदत्तस्य ॥ रश्मौ च
grahaḥ iti vartate / vibhāṣā ity eva / pra-śabde upapade graher dhātoḥ vibhāṣā ghañ pratyayo bhavati, pratyayānta-vācyaś ced vaṇijāṃ sambandhī bhavati / vaṇik-sambandhena ca tulāsūtraṃ lakṣyate, na tu vaṇijas tantram / tulā pragṛhyate yena sūtreṇa sa śabda-arthaḥ / tulāpragrāheṇa carati, tulāpragraheṇa carati vaṇiganyo vā / vaṇijām iti kim ? pragraho devadattasya // raśmau ca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.