लिङादेशस्य इअः अत इत्य् अयम् आदेशो भवति । पचेय । यजेय । कृषीय । हृषीय । तकारस्य इत्सञ्ज्ञा-प्रतिषेधः प्राप्नोति, न विभक्तौ तुस्माः (*१,३।४) इति ? न+एव अयम् आदेश-अवयवस् तकारः, किं तर्हि, मुखसुख-अर्थ उच्चार्यते । आगमस्य+इटो ग्रहणं न भवति, अर्थवद्-ग्रहणे नानार्थकस्य ग्रहणम् इति ॥ सुट् तिथोः
liṅādeśasya iaḥ ata ity ayam ādeśo bhavati / paceya / yajeya / kṛṣīya / hṛṣīya / takārasya itsañjñā-pratiṣedhaḥ prāpnoti, na vibhaktau tusmāḥ (*1,3.4) iti ? na+eva ayam ādeśa-avayavas takāraḥ, kiṃ tarhi, mukhasukha-artha uccāryate / āgamasya+iṭo grahaṇaṃ na bhavati, arthavad-grahaṇe nānārthakasya grahaṇam iti // suṭ tithoḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.