गोत्रे इत्य् एव । द्रोणादिभ्यः प्रातिपदिकेभ्यो गोत्रापत्ये ऽन्यतरस्यां फक् प्रत्ययो भवति । इञो ऽपवादः । द्रौणायनः, द्रौणिः । पार्वतायनः, पार्वतिः । जैवन्तायनः, जैवन्तिः । कथम् अनन्तरः अश्वत्थामा द्रौणायनः इत्य् उच्यते । न+एव अत्र महाभारतद्रोणो गृह्यते । किं तर्हि ? अनादिः । तत इदं गोत्रे प्रत्ययविधानम् । इदानींतनात् तु श्रुतिसामान्यादध्यारोपेण तथाभिधानं भवति ॥ अनृष्य्-आनन्तर्ये बिद-आदिभ्यो ऽञ्
gotre ity eva / droṇādibhyaḥ prātipadikebhyo gotrāpatye 'nyatarasyāṃ phak pratyayo bhavati / iño 'pavādaḥ / drauṇāyanaḥ, drauṇiḥ / pārvatāyanaḥ, pārvatiḥ / jaivantāyanaḥ, jaivantiḥ / katham anantaraḥ aśvatthāmā drauṇāyanaḥ ity ucyate / na+eva atra mahābhāratadroṇo gṛhyate / kiṃ tarhi ? anādiḥ / tata idaṃ gotre pratyayavidhānam / idānīṃtanāt tu śrutisāmānyādadhyāropeṇa tathābhidhānaṃ bhavati // anṛṣy-ānantarye bida-ādibhyo 'ñ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.