तत् इति द्वितीया समर्थविभक्तिर् अनुवर्तते । अलङ्गामी इति च प्रत्ययार्थः । अध्वन्-शब्दात् द्वितीयासमर्थाद् अलङ्गामी इत्य् एतस्मिन्न् अर्थे यत्-खौ प्रत्ययौ भवतः । अध्वानम् अलङ्गामी अध्वन्यः, अध्वनीनः । ये च अभवकर्मणोः (*६,४।१६८), आत्म-अध्वानौ खे (*६,४।१६९) इति प्रकृतिभावः ॥ अभ्यमित्राच् छ च
tat iti dvitīyā samarthavibhaktir anuvartate / alaṅgāmī iti ca pratyayārthaḥ / adhvan-śabdāt dvitīyāsamarthād alaṅgāmī ity etasminn arthe yat-khau pratyayau bhavataḥ / adhvānam alaṅgāmī adhvanyaḥ, adhvanīnaḥ / ye ca abhavakarmaṇoḥ (*6,4.168), ātma-adhvānau khe (*6,4.169) iti prakṛtibhāvaḥ // abhyamitrāc cha ca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.