ङसिङसोः इत्य् एव । ऋकारान्ताद् उत्तरयोः ङ्सिङसोः अति परतः पूर्वपरयोः उकार एकादेशो भवति । होतुर् आगच्छति । होतुः स्वम् । द्वयोः षष्ठीनिर्दिष्टयोः स्थाने यः स लभते ऽन्यतरव्यपदेशं इति उरण् रपरः (*१,१।५१) इति रपरत्वम् अत्र कृत्वा रात् सस्य (*८,२।२४) इति सलोपः कर्तव्यः ॥ ख्यत्यात् परस्य
ṅasiṅasoḥ ity eva / ṛkārāntād uttarayoḥ ṅsiṅasoḥ ati parataḥ pūrvaparayoḥ ukāra ekādeśo bhavati / hotur āgacchati / hotuḥ svam / dvayoḥ ṣaṣṭhīnirdiṣṭayoḥ sthāne yaḥ sa labhate 'nyataravyapadeśaṃ iti uraṇ raparaḥ (*1,1.51) iti raparatvam atra kṛtvā rāt sasya (*8,2.24) iti salopaḥ kartavyaḥ // khyatyāt parasya
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.