सतो गुणान्तराधानमाधिक्याय वृद्धस्य वा तादवस्थ्याय समीहा प्रतियत्नः । विकृतम् एव वैकृतम् । प्रज्ञादित्वादण् । गम्यमानार्थस्य वाक्यस्य स्वरूपेण+उपादानं वाक्यस्य अध्याहारः । एतेष्व् अर्थेषु गम्यमानेसु करोतौ धातौ परतः उपात् सुट् कात् पूर्वः भवति । प्रतियत्ने तावत् - एधो दकस्य+उपस्कुरुते । काण्डगुणस्य+उपस्कुरुते । वैकृते - उपस्कृतं भुङ्क्ते । उपस्कृतं गच्छति । वाक्याध्याहारे - उपस्कृतं जल्पति । उपस्कृतम् अधीते । एतेषु इति किम् ? उपकरोति ॥ किरतौ लवने
sato guṇāntarādhānamādhikyāya vṛddhasya vā tādavasthyāya samīhā pratiyatnaḥ / vikṛtam eva vaikṛtam / prajñāditvādaṇ / gamyamānārthasya vākyasya svarūpeṇa+upādānaṃ vākyasya adhyāhāraḥ / eteṣv artheṣu gamyamānesu karotau dhātau parataḥ upāt suṭ kāt pūrvaḥ bhavati / pratiyatne tāvat - edho dakasya+upaskurute / kāṇḍaguṇasya+upaskurute / vaikṛte - upaskṛtaṃ bhuṅkte / upaskṛtaṃ gacchati / vākyādhyāhāre - upaskṛtaṃ jalpati / upaskṛtam adhīte / eteṣu iti kim ? upakaroti // kiratau lavane
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.