सञ्ज्ञायाम् इत्य् एव । अवतीशब्दान्तस्य सञ्ज्ञायाम् अन्त उदात्तो भवति । अजिरवती । खदिरवती । हंसवती । कारण्डवती । ङीपः पित्त्वाद् अनुदात्तत्वं प्राप्तम् । अवत्याः इति किम् उच्यते, न वत्या इत्य् एवम् उच्येत ? न+एवं शक्यम् इह अपि स्यात्, राजवती । स्वरविधौ नलोपस्य असिद्धत्वान् न अयम् अवतीशब्दः । वत्वं पुनर् आश्रयात् सिद्धम् ॥ ईवत्याः
sañjñāyām ity eva / avatīśabdāntasya sañjñāyām anta udātto bhavati / ajiravatī / khadiravatī / haṃsavatī / kāraṇḍavatī / ṅīpaḥ pittvād anudāttatvaṃ prāptam / avatyāḥ iti kim ucyate, na vatyā ity evam ucyeta ? na+evaṃ śakyam iha api syāt, rājavatī / svaravidhau nalopasya asiddhatvān na ayam avatīśabdaḥ / vatvaṃ punar āśrayāt siddham // īvatyāḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.