द्वे इति प्रथमन्तं यद् अनुवर्तते तद् अर्थाद् इह षष्ठ्यन्तं जायते । तत्र प्रत्यासत्तेर् अस्मिन् प्रकरणे ये द्वे विहिते तयोर् यः पूर्वो ऽवयवः सो ऽभ्याससञ्ज्ञो भवति । पपाच । पिपक्षति । पापच्यते । जुहोति । अपीपचत् । अभ्यासप्रदेशास् तु अत्र लोपो ऽभ्यासस्य (*७,४।५८) इत्य् एवम् आदयः ॥ उभे अभ्यस्तम्
dve iti prathamantaṃ yad anuvartate tad arthād iha ṣaṣṭhyantaṃ jāyate / tatra pratyāsatter asmin prakaraṇe ye dve vihite tayor yaḥ pūrvo 'vayavaḥ so 'bhyāsasañjño bhavati / papāca / pipakṣati / pāpacyate / juhoti / apīpacat / abhyāsapradeśās tu atra lopo 'bhyāsasya (*7,4.58) ity evam ādayaḥ // ubhe abhyastam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.