आदेच उपदेशे (*६,१।४५) इति वर्तते । मीञ् हिंसायाम्, डुमिञ् प्रक्षेपणे, दीङ् क्षये इत्य् एतेषं धातूनां ल्यपि विषये, चकाराद् एचश्च विषये उपदेशे एव प्राक् प्रत्ययोत्पत्तेः अलो ऽन्यस्य स्थाने आकारादेशो भवति । प्रमाता । प्रमातव्यम् । प्रमातुम् । प्रमाय । निमाता । निमातव्यम् । निमातुम् । निमाय । उपदाता । उपदातव्यम् । उपदातुम् । उपदाय । उपदेशे एव आत्वविधानाद् इवर्णान्तलक्षणः प्रत्ययो न भवति । आकारलक्षणश् च भवति, उपदायो वर्तते । ईषदुपदानम् इति घञ्युचौ भवतः ॥ विभाषा लीयतेः
ādeca upadeśe (*6,1.45) iti vartate / mīñ hiṃsāyām, ḍumiñ prakṣepaṇe, dīṅ kṣaye ity eteṣaṃ dhātūnāṃ lyapi viṣaye, cakārād ecaśca viṣaye upadeśe eva prāk pratyayotpatteḥ alo 'nyasya sthāne ākārādeśo bhavati / pramātā / pramātavyam / pramātum / pramāya / nimātā / nimātavyam / nimātum / nimāya / upadātā / upadātavyam / upadātum / upadāya / upadeśe eva ātvavidhānād ivarṇāntalakṣaṇaḥ pratyayo na bhavati / ākāralakṣaṇaś ca bhavati, upadāyo vartate / īṣadupadānam iti ghañyucau bhavataḥ // vibhāṣā līyateḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.