प्रत्ययग्रहणम् अनुवर्तते, आदिग्रहणं निवृत्तम् । प्रत्ययावयवस्य झस्य अन्त इत्य् अयम् आदेशो भवति । कुर्वन्ति । सुन्वन्ति । चिन्वन्ति । अद्य श्वो विजनिष्यमाणाः पतिभिः सह शयान्तै । जॄविशिभ्यां झच् - जरनतः । वेशन्तः । प्रत्ययस्य इत्य् एव, उज्झिता । उज्झितुम् । उज्झितब्यम् । अस्मिन्न् अप्य् अन्तादेशे कृते प्रत्ययाद्युदात्त्वं भवति । तथा च झचः चित्करणम् अर्थवच् भवति ॥ अद् अभ्यस्तात्
pratyayagrahaṇam anuvartate, ādigrahaṇaṃ nivṛttam / pratyayāvayavasya jhasya anta ity ayam ādeśo bhavati / kurvanti / sunvanti / cinvanti / adya śvo vijaniṣyamāṇāḥ patibhiḥ saha śayāntai / jṝviśibhyāṃ jhac - jaranataḥ / veśantaḥ / pratyayasya ity eva, ujjhitā / ujjhitum / ujjhitabyam / asminn apy antādeśe kṛte pratyayādyudāttvaṃ bhavati / tathā ca jhacaḥ citkaraṇam arthavac bhavati // ad abhyastāt
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.