नर्कुटकमेव सप्तभिः गुहकैः कार्तिकेयशिरोभिः षड्भिश्चतुर्भिः कृतयतिं तद्वृत्तं वद कोकिलकं हे शिष्येति विशेषः । यथा । मदनमहोत्सवे मुदितकोकिलकान्तरवे न भजति या प्रियं प्रणयसुन्दरमिन्दुमुखि । ध्रुवमिह साबला स्वयमहर्निशमेव भृशं सखि परितप्यते गुरुमनोभवतापवती ॥ १०२ ॥ धृतौ स्याद्बाणर्त्वश्वैः कुसुमितलतावेल्लिता म्तौ नयौ यौ
narkuṭakameva saptabhiḥ guhakaiḥ kārtikeyaśirobhiḥ ṣaḍbhiścaturbhiḥ kṛtayatiṃ tadvṛttaṃ vada kokilakaṃ he śiṣyeti viśeṣaḥ / yathā / madanamahotsave muditakokilakāntarave na bhajati yā priyaṃ praṇayasundaramindumukhi / dhruvamiha sābalā svayamaharniśameva bhṛśaṃ sakhi paritapyate gurumanobhavatāpavatī || 102 || dhṛtau syādbāṇartvaśvaiḥ kusumitalatāvellitā mtau nayau yau
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.