स्वर्गे लोके न भयं किंचनास्ति न तत्र त्वं न जरया बिभेति । उभे तीर्त्वा अशनायापिपासे शोकातिगो मोदते स्वर्गलोके ॥ नचिकेता उवाच -- स्वर्गे लोके रोगादिनिमित्तं भयं किञ्चन किञ्चिद् अपि नास्ति । न च तत्र त्वं मृत्यो सहसा प्रभवसि, अतो जरया युक्त इह लोकवत् त्वत्तो न बिभेति कश्चित् तत्र । किञ्चोभ अशनायापिपासे तीर्त्वातिक्रम्य शोकम् अतीत्य गच्छतीति शोकातिगः सन् मानसेन दुःखेन वर्जितो मोदते हृष्यति स्वर्गलोके दिव्ये ॥ कउभ्_१।१२।१,१।१२ ॥
svarge loke na bhayaṃ kiṃcanāsti na tatra tvaṃ na jarayā bibheti / ubhe tīrtvā aśanāyāpipāse śokātigo modate svargaloke // naciketā uvāca -- svarge loke rogādinimittaṃ bhayaṃ kiñcana kiñcid api nāsti / na ca tatra tvaṃ mṛtyo sahasā prabhavasi, ato jarayā yukta iha lokavat tvatto na bibheti kaścit tatra / kiñcobha aśanāyāpipāse tīrtvātikramya śokam atītya gacchatīti śokātigaḥ san mānasena duḥkhena varjito modate hṛṣyati svargaloke divye // KaUBh_1.12/1,1.12 //
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.