दौत्येन प्रहितान्यया स्वयम् एव नायकम् अभिगच्छेद् अजानती नाम तेन सहोपभोगं स्वाप्ने वा कथयेत्। गोत्र-स्खलितं भार्यां चास्य निन्देत्। त्द्-व्यपदेशेन स्वयम् ईर्ष्यां दर्शयेत्। नख-दशन-चिह्नितं वा किं चिद् दद्यात्। भवते ऽहम् आदौ दातुं संकल्पितेति चाभिदधीत। मम भार्याया का रमणीयेति विविक्ते पर्यनुयुञ्जीत सा स्वयं-दूती[४]।
dautyena prahitānyayā svayam eva nāyakam abhigacched ajānatī nāma tena sahopabhogaṃ svāpne vā kathayet. gotra-skhalitaṃ bhāryāṃ cāsya nindet. td-vyapadeśena svayam īrṣyāṃ darśayet. nakha-daśana-cihnitaṃ vā kiṃ cid dadyāt. bhavate 'ham ādau dātuṃ saṃkalpiteti cābhidadhīta. mama bhāryāyā kā ramaṇīyeti vivikte paryanuyuñjīta sā svayaṃ-dūtī[4].
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.