अथ क्रमप्राप्तोऽथर्ववेदविहितोऽभिचार उच्यते । मीमांसायामभिचारो निषिद्धः । ऽचोदनालक्षणोऽर्थो धर्मःऽ (जैसू १।१।२) इति । हिंसाचारः प्रतिषिद्धः । पुनरुपपादेऽभिचारः समर्थितः । मनुस्मृतौ च विहितोऽभिचारो ऽन ब्राह्मणो वेदयिता कदाचित्ऽ इत्यादिना । तस्मात् श्रुतिरथर्वाङ्गिरसी कुर्यादभिचारकम् इति । दोषश्च श्रूयते । ऽषट्स्वभिचरन् पततिऽ इति मनुः । ऽप्रमाणं स्मृतिःऽ इत्युक्तं मीमांसायाम् । तस्माद्विहितोऽभिचारः कर्तव्यः ॥ उभयतः परिच्छिन्नं शरमयं बर्हिराभिचारिकेषु
atha kramaprāpto'tharvavedavihito'bhicāra ucyate | mīmāṃsāyāmabhicāro niṣiddhaḥ | 'codanālakṣaṇo'rtho dharmaḥ' (jaisū 1.1.2) iti | hiṃsācāraḥ pratiṣiddhaḥ | punarupapāde'bhicāraḥ samarthitaḥ | manusmṛtau ca vihito'bhicāro 'na brāhmaṇo vedayitā kadācit' ityādinā | tasmāt śrutiratharvāṅgirasī kuryādabhicārakam iti | doṣaśca śrūyate | 'ṣaṭsvabhicaran patati' iti manuḥ | 'pramāṇaṃ smṛtiḥ' ityuktaṃ mīmāṃsāyām | tasmādvihito'bhicāraḥ kartavyaḥ || ubhayataḥ paricchinnaṃ śaramayaṃ barhirābhicārikeṣu
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.