काव्यं खलु ग्राह्यमुपादेयं भवति, अलङ्कारात् । काव्यशब्दोऽयं गुणालङ्कारसंस्कृतयोः शब्दार्थयोर्वर्तते । भक्त्या तु शब्दार्थमात्रवचनोऽत्र गृह्यते
kāvyaṃ khalu grāhyamupādeyaṃ bhavati, alaṅkārāt / kāvyaśabdo'yaṃ guṇālaṅkārasaṃskṛtayoḥ śabdārthayorvartate / bhaktyā tu śabdārthamātravacano'tra gṛhyate
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.
अलङ्कृतिरङ्कारः । करणव्युत्पत्त्या पुनरलङ्कारशब्दोऽयम् उपमादिषु वर्तते
alaṅkṛtiraṅkāraḥ / karaṇavyutpattyā punaralaṅkāraśabdo'yam upamādiṣu vartate
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.
स खल्वलङ्कारो दोषहानाद् गुणालङ्कारादानाच्च् सम्पाद्यः कवेः
sa khalvalaṅkāro doṣahānād guṇālaṅkārādānācc sampādyaḥ kaveḥ
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.
ते दोषगुणालङ्कारहानादाने । शास्त्रादस्मात् । शास्त्रतो हि ज्ञात्वा दोषाञ्जह्याद् , गुणालङ्कारांश्चाददीत
te doṣaguṇālaṅkārahānādāne / śāstrādasmāt / śāstrato hi jñātvā doṣāñjahyād , guṇālaṅkārāṃścādadīta
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.
काव्यं सत् चारु दृष्टप्रयोजनं , प्रीतिहेतुत्वात् । अदृष्टप्रयोजनं कीर्तिहेतुत्वात् । अत्र श्लोकाः ---- प्रतिष्ठां काव्यबन्धस्य यशसः सरणिं विदुः । अकीर्तिवर्त्तिनीं त्वेवं कुकवित्वविडम्बनम् ॥ कीर्तिस्वर्गफलामाहुराससारं विपश्चितः । अकीर्तिं तु निरालोकनरकोद्देशदूतिकाम् ॥ तस्मात् कीर्तिमुपादातुमकीर्तिं च निवर्हितुम् । काव्यालङ्कारसूत्रार्थः प्रसाद्यः कविपुङ्गवैः ॥
kāvyaṃ sat cāru dṛṣṭaprayojanaṃ , prītihetutvāt / adṛṣṭaprayojanaṃ kīrtihetutvāt / atra ślokāḥ ---- pratiṣṭhāṃ kāvyabandhasya yaśasaḥ saraṇiṃ viduḥ / akīrtivarttinīṃ tvevaṃ kukavitvaviḍambanam // kīrtisvargaphalāmāhurāsasāraṃ vipaścitaḥ / akīrtiṃ tu nirālokanarakoddeśadūtikām // tasmāt kīrtimupādātumakīrtiṃ ca nivarhitum / kāvyālaṅkārasūtrārthaḥ prasādyaḥ kavipuṅgavaiḥ //
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.