सनातनः: जपस्य पुरत आदौ परतः अन्ते च इति प्राणायामेषु कालः । तत् त्रयं प्राणायाम-त्रयम् इति सङ्ख्या । यो जनो दिनशः प्रत्यहं षोडश-प्राणायामान् आचरेत्, स मासतः मासेनैकेन अंहसः पापात् परिपूयते शुद्धो भवतीति सामान्यतः फलम् । परं च सर्वं पुर्वं लिखितम् एव ॥ (हरि-भक्ति-विलास ५।१३२) अत्रैव प्रकारान्तरम् आह-अथवेति । अयवाङ्ग-जन्म-ममुनानुसुसंयमं सकलेषु कृष्णमनुजापकर्मसु । सहिऐक-सप्त-कृति-वारम् अभ्यसेत् तनुयात् समस्त-दुरिताप-हारिणा
sanātanaḥ: japasya purata ādau parataḥ ante ca iti prāṇāyāmeṣu kālaḥ | tat trayaṃ prāṇāyāma-trayam iti saṅkhyā | yo jano dinaśaḥ pratyahaṃ ṣoḍaśa-prāṇāyāmān ācaret, sa māsataḥ māsenaikena aṃhasaḥ pāpāt paripūyate śuddho bhavatīti sāmānyataḥ phalam | paraṃ ca sarvaṃ purvaṃ likhitam eva || (hari-bhakti-vilāsa 5.132) atraiva prakārāntaram āha-athaveti | ayavāṅga-janma-mamunānususaṃyamaṃ sakaleṣu kṛṣṇamanujāpakarmasu | sahiaika-sapta-kṛti-vāram abhyaset tanuyāt samasta-duritāpa-hāriṇā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.