मत्ताः कृत-मधु-पाना भ्रमन्तश् चरन्तौ ये भ्रमरास् तैर् जुष्टं सेवितम् । अथ च विलम्बमानम् एवम्भूतं यत्-सन्तान-कप्र-सव-दाम कल्प-वृक्ष-पुष्प-दाम तेन दाम्ना परिष्कृतः स्वलङ्कृतो अंसो यस्य स तथा तम् । पुनः कीदृशम् ? हारावल्य् एव भगणो नक्षत्र-समूहः । तेन राजितं शोभितं पीवरं मांसलं यद्-उरो हृदयं तद् एव व्योम-स्थल आकाश-भूमिः तया लसितः शोभितः कौस्तुभ एव भानुः सूर्यस् तेन युक्तम् । अत्र रूपकालङ्कार एव नोपमालङ्कारः नक्षत्र-गण-सूर्ययोर् असम्बन्धत्वात् । एवं च सत्य् एक-काले द्वयोः शोभा लभ्यत इति भावः
mattāḥ kṛta-madhu-pānā bhramantaś carantau ye bhramarās tair juṣṭaṃ sevitam | atha ca vilambamānam evambhūtaṃ yat-santāna-kapra-sava-dāma kalpa-vṛkṣa-puṣpa-dāma tena dāmnā pariṣkṛtaḥ svalaṅkṛto aṃso yasya sa tathā tam | punaḥ kīdṛśam ? hārāvaly eva bhagaṇo nakṣatra-samūhaḥ | tena rājitaṃ śobhitaṃ pīvaraṃ māṃsalaṃ yad-uro hṛdayaṃ tad eva vyoma-sthala ākāśa-bhūmiḥ tayā lasitaḥ śobhitaḥ kaustubha eva bhānuḥ sūryas tena yuktam | atra rūpakālaṅkāra eva nopamālaṅkāraḥ nakṣatra-gaṇa-sūryayor asambandhatvāt | evaṃ ca saty eka-kāle dvayoḥ śobhā labhyata iti bhāvaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.