न्यस्त्वा पूजा पूर्वोक्तं सृष्ट्य्-आदि-न्यासं कृत्वा आत्म-पूजां विधाय तन्-मयः पूज्य-देव-स्वरूपो भूत्वा पूजाङ्ग-मन्त्रं जपेत् । पर्कृतम् उपसंहरति-रत्नेति । ध्यानं च इज्या च पूजा च इत्य् अर्थः । तथा च यस्यां पूजायां कृष्णस्य रत्नाभिषेक-ध्यानं तत्र कृष्णस्य विंशत्य्-अक्षरोक्ता पूजेयम् उक्ता । फलं दर्शयति-जपेति । जपादिभिर् यो अमुं मन्त्रं सेवते तस्य गृहं पद्म-रागादिभिः रत्नैः काञ्चनैर् धान्यैश् चानारतम् अनवरतं पूर्यते
nyastvā pūjā pūrvoktaṃ sṛṣṭy-ādi-nyāsaṃ kṛtvā ātma-pūjāṃ vidhāya tan-mayaḥ pūjya-deva-svarūpo bhūtvā pūjāṅga-mantraṃ japet | parkṛtam upasaṃharati-ratneti | dhyānaṃ ca ijyā ca pūjā ca ity arthaḥ | tathā ca yasyāṃ pūjāyāṃ kṛṣṇasya ratnābhiṣeka-dhyānaṃ tatra kṛṣṇasya viṃśaty-akṣaroktā pūjeyam uktā | phalaṃ darśayati-japeti | japādibhir yo amuṃ mantraṃ sevate tasya gṛhaṃ padma-rāgādibhiḥ ratnaiḥ kāñcanair dhānyaiś cānāratam anavarataṃ pūryate
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.