अचिरात् शीघ्रं वाञ्छितां कन्यां परिणेतुं मन्त्रवित् साधकः गोप-युवती-हस्त-पद्मानि संगृह्य धृत्वा नृत्यन्तं तं प्रसिद्धं श्री-कृष्णं ध्यात्वा लक्ष-मात्र-परिमितम् अष्टादशाक्षरं मन्त्र-श्रेष्ठं जपेत् । अथवा लाजानां चूर्णैर् मधु-द्रुततरैर् घृत-मधु-शर्करा-प्रचुरान्वितैः मधुना द्रवीभूतैर् इति रुद्रधरः । दश-सहस्रं हुत्वा तावद् एव संख्यं जपेद् इत्य् अर्थः
acirāt śīghraṃ vāñchitāṃ kanyāṃ pariṇetuṃ mantravit sādhakaḥ gopa-yuvatī-hasta-padmāni saṃgṛhya dhṛtvā nṛtyantaṃ taṃ prasiddhaṃ śrī-kṛṣṇaṃ dhyātvā lakṣa-mātra-parimitam aṣṭādaśākṣaraṃ mantra-śreṣṭhaṃ japet | athavā lājānāṃ cūrṇair madhu-drutatarair ghṛta-madhu-śarkarā-pracurānvitaiḥ madhunā dravībhūtair iti rudradharaḥ | daśa-sahasraṃ hutvā tāvad eva saṃkhyaṃ japed ity arthaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.