तां कुण्डलिनीं शक्तिं शनकैर् यथा स्याद् एवम् अधोमुख-सहस्र-दलारुण-कमल-मध्य-द्योतमान-पूर्ण-चन्द्र-मण्डलं नीत्वा अस्माच् चन्द्र-बिम्बाद् अमृत-धारा-वृष्टिं रक्त-वर्णां वर्णात्मिकाम् अमृत-स्रव-रूपां पाययित्वा आत्म-निकेतनं मूलाधारे प्रवेशयेत् । भूयो ऽनन्तरम् अपि तथैव ताम् उत्थाप्य तथा कृत्वा पुनस् तथा निज-स्थानं प्रापयेद् इति
tāṃ kuṇḍalinīṃ śaktiṃ śanakair yathā syād evam adhomukha-sahasra-dalāruṇa-kamala-madhya-dyotamāna-pūrṇa-candra-maṇḍalaṃ nītvā asmāc candra-bimbād amṛta-dhārā-vṛṣṭiṃ rakta-varṇāṃ varṇātmikām amṛta-srava-rūpāṃ pāyayitvā ātma-niketanaṃ mūlādhāre praveśayet | bhūyo 'nantaram api tathaiva tām utthāpya tathā kṛtvā punas tathā nija-sthānaṃ prāpayed iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.