क्व त्वं यास्यसि सत्त्वसारथिवरा किं अश्वकार्यं च ते कालज्ञः समयज्ञ धर्मचरणो कालो न गन्तु क्वचित् । द्वारास्ते पिथिता दृढार्गलकृता को दास्यते तां तव । शक्रेणा मनसाथ चेतनवशात्ते द्वार मुक्ता कृताः दृष्ट्वा छन्दक हर्षितो पुन दुखी अश्रूणि सो ऽवर्तयी । हा धिक्को मि सहायु किं तु कुरुमी धावामि कां वा दिशं उग्रंतेजधरेण वाक्यु भणितं शक्यं न संधारितुम्
kva tvaṃ yāsyasi sattvasārathivarā kiṃ aśvakāryaṃ ca te kālajñaḥ samayajña dharmacaraṇo kālo na gantu kvacit / dvārāste pithitā dṛḍhārgalakṛtā ko dāsyate tāṃ tava / śakreṇā manasātha cetanavaśātte dvāra muktā kṛtāḥ dṛṣṭvā chandaka harṣito puna dukhī aśrūṇi so 'vartayī / hā dhikko mi sahāyu kiṃ tu kurumī dhāvāmi kāṃ vā diśaṃ ugraṃtejadhareṇa vākyu bhaṇitaṃ śakyaṃ na saṃdhāritum
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.