ब्रह्म-संहितायां [५।१०-१३] च - तस्मिन्न् आविरभूल् लिङ्गे महा-विष्णुर् जगत्-पतिः ॥ सहस्र-शीर्षा पुरुष इत्य् आरभ्य नारायणः स भगवान् आपस् तस्मात् सनातनात् । आविरासन् कारणार्णोनिधिं सङ्कर्षणात्मकः । योग-निद्रां गतस् तस्मिन् सहस्रांशः स्वयं महान् ॥ तद्-रोम-बिल-जालेषु बीजं सङ्कर्षणस्य च । हैमान्य् अण्डानि जातानि महा-भूतावृतानि तु ॥ ईत्य् एतद् अन्तम्
brahma-saṃhitāyāṃ [5.10-13] ca - tasminn āvirabhūl liṅge mahā-viṣṇur jagat-patiḥ || sahasra-śīrṣā puruṣa ity ārabhya nārāyaṇaḥ sa bhagavān āpas tasmāt sanātanāt | āvirāsan kāraṇārṇonidhiṃ saṅkarṣaṇātmakaḥ | yoga-nidrāṃ gatas tasmin sahasrāṃśaḥ svayaṃ mahān || tad-roma-bila-jāleṣu bījaṃ saṅkarṣaṇasya ca | haimāny aṇḍāni jātāni mahā-bhūtāvṛtāni tu || īty etad antam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.