महाप्रभावो महानुभावयुक्तः । स दशरथः । मुनिवरस्य विश्वामित्रस्य । वचः श्रुत्वा तूष्णीम् अतिष्ट्ःअत् । नो किञ्चिद् अप्य् उक्तवान् इत्य् अर्थः । इदं तूष्णीम् आसनम् । उपपन्नं युक्तम् । भवति । यतः धीमान् बुद्धियुक्तः । युक्तियुक्तकथनेन विना वक्तुं कथयितुं तोषं नैति । न कथयतीत्य् अर्थः । लोकश् च लोकस् तु । अपूरितमनोऽभिलषितः वक्तुं तोषं नैति । अतः युक्तिरहितं विश्वामित्रस्य वाक्यं श्रुत्वा दशरथः तुष्णीम् अभूद् इति भावः । इति शिवम्
mahāprabhāvo mahānubhāvayuktaḥ | sa daśarathaḥ | munivarasya viśvāmitrasya | vacaḥ śrutvā tūṣṇīm atiṣṭḥat | no kiñcid apy uktavān ity arthaḥ | idaṃ tūṣṇīm āsanam | upapannaṃ yuktam | bhavati | yataḥ dhīmān buddhiyuktaḥ | yuktiyuktakathanena vinā vaktuṃ kathayituṃ toṣaṃ naiti | na kathayatīty arthaḥ | lokaś ca lokas tu | apūritamano'bhilaṣitaḥ vaktuṃ toṣaṃ naiti | ataḥ yuktirahitaṃ viśvāmitrasya vākyaṃ śrutvā daśarathaḥ tuṣṇīm abhūd iti bhāvaḥ | iti śivam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.