हे राम । त्वं मया वक्ष्यमाणं मोक्षोपायं शृणु । किं कृत्वा । अपुनर्ग्रहणायेत्यादि । सुषुप्तौ त्यक्ताम् अपि वासनां पुरुषः पुनः गृह्णातीति अपुनर्ग्रहणायेत्य् उक्तम् । अन्तः मनसि । अन्यथा न श्रोतुं शक्नोषीति भावः । आदाय गृहीत्वा । मनः कथंभूतं । आत्मनि समरसम् एकरसम् । न तु विषयेषु विक्षिप्तं । तथा सपूर्वापरः संपूर्णः यः वाक्यार्थविचारः । स एव विषयः संचारस्थानम् । तत्रादृतम्
he rāma | tvaṃ mayā vakṣyamāṇaṃ mokṣopāyaṃ śṛṇu | kiṃ kṛtvā | apunargrahaṇāyetyādi | suṣuptau tyaktām api vāsanāṃ puruṣaḥ punaḥ gṛhṇātīti apunargrahaṇāyety uktam | antaḥ manasi | anyathā na śrotuṃ śaknoṣīti bhāvaḥ | ādāya gṛhītvā | manaḥ kathaṃbhūtaṃ | ātmani samarasam ekarasam | na tu viṣayeṣu vikṣiptaṃ | tathā sapūrvāparaḥ saṃpūrṇaḥ yaḥ vākyārthavicāraḥ | sa eva viṣayaḥ saṃcārasthānam | tatrādṛtam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.