यः पुरुषः । पुरःस्थं गाङ्गं तोयं त्यक्त्वा । अयं कूपः तातस्य निजस्य पितुः भवति । इति एतदर्थं । कौपं कूपसम्बन्धि । कटु अम्भः पिबेत् । तम् अनुरागिणं पितृविषयरागाख्यदोषयुक्तं । कः अनुशासति उपदिशति । नासाव् उपदेशार्हः इति भावः । अयम् अत्राभिप्रायः । यः पुरुषः । सद्युक्तियुक्तम् अपि पौरुषं वचनं । पौरुषेयम् इदम् इति त्यजति । तद्रहितम् अपि आर्षं वचनं । आर्षम् इत्य् एतावन्मात्रेण गृह्णाति । तस्योपदेशो न कार्यः इति
yaḥ puruṣaḥ | puraḥsthaṃ gāṅgaṃ toyaṃ tyaktvā | ayaṃ kūpaḥ tātasya nijasya pituḥ bhavati | iti etadarthaṃ | kaupaṃ kūpasambandhi | kaṭu ambhaḥ pibet | tam anurāgiṇaṃ pitṛviṣayarāgākhyadoṣayuktaṃ | kaḥ anuśāsati upadiśati | nāsāv upadeśārhaḥ iti bhāvaḥ | ayam atrābhiprāyaḥ | yaḥ puruṣaḥ | sadyuktiyuktam api pauruṣaṃ vacanaṃ | pauruṣeyam idam iti tyajati | tadrahitam api ārṣaṃ vacanaṃ | ārṣam ity etāvanmātreṇa gṛhṇāti | tasyopadeśo na kāryaḥ iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.