पण्डिताः मनोमन्त्रस्य चलने वेदनम् एव कारणं विदुः । वेदनानन्तरम् एव हि मनः चलति । प्राणाली अस्य मनसः अन्तर्गता रज्जुः भवति । कस्य । यस्य दारुमेषस्य यथा । अयं भावः । मनः दारुमेषतुल्यम् । प्राणाली रज्जुतुल्या । वेदनम् रज्जुग्राहकतुल्यम् । इति वेदनस्यैव मनःप्रवृत्तौ कारणत्वात् । युक्ता तच्छान्तौ तच्छान्तिर् इति
paṇḍitāḥ manomantrasya calane vedanam eva kāraṇaṃ viduḥ | vedanānantaram eva hi manaḥ calati | prāṇālī asya manasaḥ antargatā rajjuḥ bhavati | kasya | yasya dārumeṣasya yathā | ayaṃ bhāvaḥ | manaḥ dārumeṣatulyam | prāṇālī rajjutulyā | vedanam rajjugrāhakatulyam | iti vedanasyaiva manaḥpravṛttau kāraṇatvāt | yuktā tacchāntau tacchāntir iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.