शास्ता पुरोहितः । स च अमात्यश् च । इभश् च मङ्गलहस्ती च । पौराश् च । तेषाम् । सा स्वभावधीः स्वभावात् उत्थिता भिक्षुराज्यदानरूपा बुद्धिः । अविकल्प्या नाशयितुम् अशक्याशक्ता इति यावत् भवति । सा का । या भिक्षुकराज्यस्य कर्त्री भवति । तद्द्वारेण प्रजास्थितेः धर्त्री च भवति । अतो ऽत्राप्य् अयम् एव न्याय इति भावः । इयं हि रीतिः । यत्र देशे राजा म्रियते । तस्य पुत्रश् च न स्यात् । तत्र मङ्गलहस्ती यं नमति । तम् एव राजानं कुर्वन्तीति
śāstā purohitaḥ | sa ca amātyaś ca | ibhaś ca maṅgalahastī ca | paurāś ca | teṣām | sā svabhāvadhīḥ svabhāvāt utthitā bhikṣurājyadānarūpā buddhiḥ | avikalpyā nāśayitum aśakyāśaktā iti yāvat bhavati | sā kā | yā bhikṣukarājyasya kartrī bhavati | taddvāreṇa prajāsthiteḥ dhartrī ca bhavati | ato 'trāpy ayam eva nyāya iti bhāvaḥ | iyaṃ hi rītiḥ | yatra deśe rājā mriyate | tasya putraś ca na syāt | tatra maṅgalahastī yaṃ namati | tam eva rājānaṃ kurvantīti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.