आलोकस्य प्रकटतागुणयुक्तत्वात् इति भावः । स्वयम् इति । चितिः स्वयं अज्ञे मूर्खे । ऽस्तङ्गतेव भवति । अस्तङ्गतत्वं च अस्याः स्थितायाः अपि ज्ञानाविषयीभाव एवात इवशब्दोपादानम् । चितिः स्वयं ज्ञे ज्ञानयुक्ते । ज्ञानाद् उदिता भवति । यथाकाशे ज्वलन्न् अपि सूर्यो ऽन्धं प्रत्य् अनुदितः । नेत्रसहितं प्रति तूदितः । एवम् इयम् अपीति भावः
ālokasya prakaṭatāguṇayuktatvāt iti bhāvaḥ | svayam iti | citiḥ svayaṃ ajñe mūrkhe | 'staṅgateva bhavati | astaṅgatatvaṃ ca asyāḥ sthitāyāḥ api jñānāviṣayībhāva evāta ivaśabdopādānam | citiḥ svayaṃ jñe jñānayukte | jñānād uditā bhavati | yathākāśe jvalann api sūryo 'ndhaṃ praty anuditaḥ | netrasahitaṃ prati tūditaḥ | evam iyam apīti bhāvaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.