न खलु ज्ञानमात्रं विधीयते, ज्ञानविशेषवस्तु । न चाप्रसिद्धे ऽनिरूपिते तत्र नियोगः । न ह्यप्रसिद्धे विषये नियोक्तुं शक्यते । ज्ञानस्य च विशेषो ऽर्थद्वारः । न चाप्रसिद्धो ऽर्थस्तद्विशेषनिरूपणाय प्रभुः । न चात्मरूपस्य शब्दादन्यतः सिद्धिः । शब्दादपि चेन्न सिद्धिः, तद्द्वारज्ञानविशेषासिद्धौ विषयानुपपत्तेर्नियोगानुपपत्तिः । अपि च ज्ञानविशेषविधिवादिन आत्मतत्त्वे प्रामाण्यमेव हीयत इति दर्शयति -- विधिः स्वसिद्धिनिष्ठो वा क्रियासिद्धिपरो ऽथवा । अद्वैतब्रह्मतत्त्वस्य प्रतिपत्तिरहेतुका
na khalu jñānamātraṃ vidhīyate, jñānaviśeṣavastu / na cāprasiddhe 'nirūpite tatra niyogaḥ / na hyaprasiddhe viṣaye niyoktuṃ śakyate / jñānasya ca viśeṣo 'rthadvāraḥ / na cāprasiddho 'rthastadviśeṣanirūpaṇāya prabhuḥ / na cātmarūpasya śabdādanyataḥ siddhiḥ / śabdādapi cenna siddhiḥ, taddvārajñānaviśeṣāsiddhau viṣayānupapatterniyogānupapattiḥ / api ca jñānaviśeṣavidhivādina ātmatattve prāmāṇyameva hīyata iti darśayati -- vidhiḥ svasiddhiniṣṭho vā kriyāsiddhiparo 'thavā / advaitabrahmatattvasya pratipattirahetukā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.