न हि ‘सन् घटःऽ; इति निमित्तभेदेषु प्रतिपत्तारः संशेरते । यथैव ‘शुक्लः पटःऽइति निराकाङ्क्षः, तथा ‘सन् घटःऽ; इत्यपि । यस्तु द्रव्यं गुणः कर्म रूपं विज्ञानमिति वा संशयः, न स लौकिकानाम् । लौकिकास्त्वभिन्नमेव निमित्तं प्रतिपद्यन्ते । अर्थाच्च संदेहः, न शब्दात् । कुतः? विशेषप्रतीतिमन्तरेणापि प्रतिपत्तुर्नैराकाङ्क्ष्यात् । यत्र ह्यर्थसामर्थ्येन संशयः, यथा ‘वृक्षश्छिद्यताम्ऽ; इति परशुकुठारादिषु, तत्रान्यतरविशेषानवगमे ऽपि नैराकाङ्क्षम्, यस्य कस्यचिदुपादानात्, अन्यथानवस्थानात् । यत्र तु शब्दात्, तत्र विशेषावगमहेतोर्विना साकाङ्क्षत्वमेव । तदेवं न नानानिमित्तः साधारणशब्दः । विशेषणमप्येकं प्रमाणं स्यात् । तच्च प्रागपि ततः सच्छब्दानुविद्धबुद्ध्युत्पादादनुपपन्नमित्युक्तम् -- ‘मानादेव यतो बुद्धिःऽ; इति प्रपञ्चेन । अपि च कार्यादपि वृत्तमेव प्रमाणमवसीयते । तत्र कुतस्तद्विशिष्टता । न खल्वर्थो ऽसन्निहितविशेषगुणो विशिष्टो भवति । न च निश्चिते विशेषणाभावे विशिष्टाभिधानानुविद्धः संशयो भवति दण्डाभावनिश्चय इव ‘दण्डी न वाऽ; इति । भवति च शून्यनगरादिषु चिरनिखातनिधिषु प्रमाणाभावनिश्चये ऽपि ‘सन्ति नऽइति संशयः । तस्मादन्यः प्रमाणयोगात्सदर्थः, यत्रैष संशयः । नाप्युपलक्षणं प्रमाणम्, प्रमितध्वस्तेषु सच्छब्दाप्रयोगात्स्मर्यमाणे च सच्छब्दानुविद्धात्संदेहात् । वृत्तप्रमाणसंबन्धस्य प्रमाणोपलक्षितत्वात्सत्त्वमेव स्यात्, नासत्त्वम्, न संशयः । यो ऽप्यर्थक्रियया सच्छब्दार्थं विशिनष्टि उपलक्षयति वा, तस्यापि प्राक्कार्यदर्शनान्न सच्छब्दयोगः स्यात् । अथ प्रमाणजननमेवार्थक्रियां ब्रूयात्, प्रमाणादेवास्तिबुद्धिर्न स्यात् । अथ वैकल्पिकीयं प्रमाणोत्तरकालतेति मतम्, लिङ्गान्न स्यात् । अथ निर्ज्ञातकार्यसंबन्धमेव लिङ्गेनानुगम्यते, एवं तर्हि प्रमेयाभावः । तथा हि -- कार्यवत्ता ह्यस्त्यर्थः, सा चाधिगतैव । कार्यवत्तयैव कार्यवत्तावगम्यत इत्यचतुरस्रम् । कार्यकारणयोश्च यौगपद्याभावाद्विशिष्टतानुपपत्तिः । अथोपलक्षणम्, अतीतस्यापि [क्क्स् ९१] सत्त्वप्रसङ्गः । स्मर्यमाणे च संशयो न स्यादित्युक्तम् । तस्माद्यथैव नीलादिशब्दार्थो ऽर्थस्वभावः, न कार्यलक्ष्यः, न प्रमाणलक्ष्यः, अनवस्थानात् । स्वरूपव्यवस्थस्तु यथाप्रमाणमवसीयते । तथा सदर्थस्वभावो ऽपीति युक्तम् । कार्यप्रमाणसदसद्भावनिबन्धने हि सदसद्व्यवहारविभागे तस्याप्रवृत्तिरेव कार्यप्रमाणसदसद्व्यवहारविभागस्यापि तन्निबन्धत्वप्रसङ्गात्, अनवस्थानात् । तस्मादर्थस्वभाव एका सत्तेति ( स्वभाव एकः सत्तेति - एदितिओन्) ब्रह्मविदो मन्यन्ते । अथ मतम् -- नार्थस्वभावो योग्यता, प्रमाणहेतुसद्भावस्तु । न चासतां प्रमाणहेतवः सन्तीति । तदयुक्तम् -- भूमौ निखातं निर्लिङ्गमवेद्यानुपपन्नकम् । नष्टद्रष्टृकमत्येति यत्सर्वमितियोग्यताम्
na hi ‘san ghaṭaḥ'; iti nimittabhedeṣu pratipattāraḥ saṃśerate / yathaiva ‘śuklaḥ paṭaḥ'iti nirākāṅkṣaḥ, tathā ‘san ghaṭaḥ'; ityapi / yastu dravyaṃ guṇaḥ karma rūpaṃ vijñānamiti vā saṃśayaḥ, na sa laukikānām / laukikāstvabhinnameva nimittaṃ pratipadyante / arthācca saṃdehaḥ, na śabdāt / kutaḥ? viśeṣapratītimantareṇāpi pratipatturnairākāṅkṣyāt / yatra hyarthasāmarthyena saṃśayaḥ, yathā ‘vṛkṣaśchidyatām'; iti paraśukuṭhārādiṣu, tatrānyataraviśeṣānavagame 'pi nairākāṅkṣam, yasya kasyacidupādānāt, anyathānavasthānāt / yatra tu śabdāt, tatra viśeṣāvagamahetorvinā sākāṅkṣatvameva / tadevaṃ na nānānimittaḥ sādhāraṇaśabdaḥ / viśeṣaṇamapyekaṃ pramāṇaṃ syāt / tacca prāgapi tataḥ sacchabdānuviddhabuddhyutpādādanupapannamityuktam -- ‘mānādeva yato buddhiḥ'; iti prapañcena / api ca kāryādapi vṛttameva pramāṇamavasīyate / tatra kutastadviśiṣṭatā / na khalvartho 'sannihitaviśeṣaguṇo viśiṣṭo bhavati / na ca niścite viśeṣaṇābhāve viśiṣṭābhidhānānuviddhaḥ saṃśayo bhavati daṇḍābhāvaniścaya iva ‘daṇḍī na vā'; iti / bhavati ca śūnyanagarādiṣu ciranikhātanidhiṣu pramāṇābhāvaniścaye 'pi ‘santi na'iti saṃśayaḥ / tasmādanyaḥ pramāṇayogātsadarthaḥ, yatraiṣa saṃśayaḥ / nāpyupalakṣaṇaṃ pramāṇam, pramitadhvasteṣu sacchabdāprayogātsmaryamāṇe ca sacchabdānuviddhātsaṃdehāt / vṛttapramāṇasaṃbandhasya pramāṇopalakṣitatvātsattvameva syāt, nāsattvam, na saṃśayaḥ / yo 'pyarthakriyayā sacchabdārthaṃ viśinaṣṭi upalakṣayati vā, tasyāpi prākkāryadarśanānna sacchabdayogaḥ syāt / atha pramāṇajananamevārthakriyāṃ brūyāt, pramāṇādevāstibuddhirna syāt / atha vaikalpikīyaṃ pramāṇottarakālateti matam, liṅgānna syāt / atha nirjñātakāryasaṃbandhameva liṅgenānugamyate, evaṃ tarhi prameyābhāvaḥ / tathā hi -- kāryavattā hyastyarthaḥ, sā cādhigataiva / kāryavattayaiva kāryavattāvagamyata ityacaturasram / kāryakāraṇayośca yaugapadyābhāvādviśiṣṭatānupapattiḥ / athopalakṣaṇam, atītasyāpi [KKS 91] sattvaprasaṅgaḥ / smaryamāṇe ca saṃśayo na syādityuktam / tasmādyathaiva nīlādiśabdārtho 'rthasvabhāvaḥ, na kāryalakṣyaḥ, na pramāṇalakṣyaḥ, anavasthānāt / svarūpavyavasthastu yathāpramāṇamavasīyate / tathā sadarthasvabhāvo 'pīti yuktam / kāryapramāṇasadasadbhāvanibandhane hi sadasadvyavahāravibhāge tasyāpravṛttireva kāryapramāṇasadasadvyavahāravibhāgasyāpi tannibandhatvaprasaṅgāt, anavasthānāt / tasmādarthasvabhāva ekā satteti ( svabhāva ekaḥ satteti - edition) brahmavido manyante / atha matam -- nārthasvabhāvo yogyatā, pramāṇahetusadbhāvastu / na cāsatāṃ pramāṇahetavaḥ santīti / tadayuktam -- bhūmau nikhātaṃ nirliṅgamavedyānupapannakam / naṣṭadraṣṭṛkamatyeti yatsarvamitiyogyatām
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.