अवतत्य धनुष् ट्वं सहस्राक्ष शतेषुधे । प्रशीर्य शल्यानां मुखं शिवो नः सुमना भव ॥ विज्यं धनुः कपर्दिनो विशल्यो बाणवं उत । अनेशन्न् अस्य या इषव आभूर् अस्य निषङ्गथिः ॥ परि ते धन्वनो हेतिर् अस्मान् वृणक्तु विश्वतः । अथो य इषुधिस् तवारे अस्मिन् निधेहि तम् ॥ या ते हेतिर् मीढुष्टम शिवं बभूव ते धनुः । तयास्मान् विश्वतस् त्वम् अयक्ष्मया परिभुज
avatatya dhanuṣ ṭvaṃ sahasrākṣa śateṣudhe / praśīrya śalyānāṃ mukhaṃ śivo naḥ sumanā bhava // vijyaṃ dhanuḥ kapardino viśalyo bāṇavaṃ uta / aneśann asya yā iṣava ābhūr asya niṣaṅgathiḥ // pari te dhanvano hetir asmān vṛṇaktu viśvataḥ / atho ya iṣudhis tavāre asmin nidhehi tam // yā te hetir mīḍhuṣṭama śivaṃ babhūva te dhanuḥ / tayāsmān viśvatas tvam ayakṣmayā paribhuja
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.