अतृंहन् : फ़्न् चोर्रेच्तुरेन् उन्द् चोन्जेच्तुरेन् ज़ु देम् गन्ज़ेन् Wएर्क्। प्रौगचितिं : फ़्न् चोर्रेच्तुरेन् उन्द् चोन्जेच्तुरेन् ज़ु देम् गन्ज़ेन् Wएर्क्। प्रजापतिर् वा एतम् अग्रे ऽग्निम् अचिनुत ऋतुभिः संवत्सरं वसन्तेन पुरस्ताद् अचिनुत ग्रीष्मेण दक्षिणं पक्षं वर्षाभिर् उत्तरं शरदा पुछं हेमन्तेन मध्यं ब्रह्मणैव पुरस्ताद् अचिनुत क्षत्रेण दक्षिणं पक्षं विशोत्तरं पशुभिः पुछम् आशया मध्यम् एतावद् वा अस्ति यावद् एवास्ति तत् स्पृणोति तद् अवरुन्द्धे स्वर्गाय वै लोकायाग्निश् चीयते वज्र एकादशिनी यद् एकादशिनीं मिनुयाद् वज्रः पुरस्ताद् अवगृह्णीयाद् अस्वर्ग्यः स्याद् यन् न मिनुयाद् अपशुः स्याद् एकयूप एकादश पशवो नियुज्यास् तेन पशव्यास् तेन स्वर्गो यत् पक्षसंमितां मिनुयात् कनीयांसं यज्ञक्रतुम् उपेयात् कनीयसीं प्रजां कनीयसः पशून् कनीयो ऽन्नाद्यं पापीयान्त् स्याद् अथ यद् वेदिसंमितां मिनोति ज्यायांसं चिनुते ज्यायांसम् एव यज्ञक्रतुम् उपैति भूयसीं प्रजां भूयसः पशून् भूयो ऽन्नाद्यं वसीयान् भवत्य् एषा वा अग्नेर् उत्तरवती नाम चितिर् उत्तरमुत्तरं श्वःश्वः श्रेयान् भवति य एवं वेद द्वेधा वा अग्निं चिक्यानस्य यश इन्द्रियं गछत्य् अग्निं वा गछत्य् आत्मानं वा ॥ रुचं नो धेहि ब्राह्मणेषु रुचं राजसु धारय । रुचं विश्येषु शूद्रेषु मयि धेहि रुचा रुचम् ॥ इति यज् जुहोत्य् आत्मानं वा एतद् अग्नेर् यशसार्पयतीश्वरो वा एष दुश्चर्मा भवितोर् यो ऽग्निम् अध्येति ॥ तत् त्वा यामि ब्रह्मणा वन्दमानस् तद् आशास्ते यजमानो हविर्भिः । अहेडमानो वरुणेह बोध्य् उरुशंसम् आ ना आयुः प्र मोषीः ॥ इति यज् जुहोति शान्तिर् वा एषाग्नेर् गुप्तिर् आत्मनो वयो वा अग्निस् तस्माद् अग्निचिता पक्षिणो नाशितव्यं नो अग्निविदा यद् अश्नीयात् तम् एवाश्नीयात् स एनम् आर्तिं निनयेत् प्रजापतिर् वा एतम् अग्रे ऽग्निम् अचिनुत ज्यैष्ठ्यकामः स ज्यैष्ठ्यं महिमानम् अगछद् ज्यैष्ठ्यं महिमानं गछति य एवं विद्वान् अग्निं चिनुते प्रजापतिः प्रजाः सृष्ट्वा ता अनुप्राविशत् सो ऽब्रवीद् यो मेतः संचिनवदर्ध्नुवत् स इति तं देवाः समचिन्वंस् त आर्ध्नुवंस् तच् चित्यस्य चित्यत्वं तद् य एवं विद्वान् अग्निं चिनोति प्रजापतिम् एव संचिनोत्य् ऋध्नोति तस्माद् आहुः प्रजापतिचित एवाग्निर् इति
atṛṃhan : FN Correcturen und Conjecturen zu dem ganzen Werk. praugacitiṃ : FN Correcturen und Conjecturen zu dem ganzen Werk. prajāpatir vā etam agre 'gnim acinuta ṛtubhiḥ saṃvatsaraṃ vasantena purastād acinuta grīṣmeṇa dakṣiṇaṃ pakṣaṃ varṣābhir uttaraṃ śaradā puchaṃ hemantena madhyaṃ brahmaṇaiva purastād acinuta kṣatreṇa dakṣiṇaṃ pakṣaṃ viśottaraṃ paśubhiḥ pucham āśayā madhyam etāvad vā asti yāvad evāsti tat spṛṇoti tad avarunddhe svargāya vai lokāyāgniś cīyate vajra ekādaśinī yad ekādaśinīṃ minuyād vajraḥ purastād avagṛhṇīyād asvargyaḥ syād yan na minuyād apaśuḥ syād ekayūpa ekādaśa paśavo niyujyās tena paśavyās tena svargo yat pakṣasaṃmitāṃ minuyāt kanīyāṃsaṃ yajñakratum upeyāt kanīyasīṃ prajāṃ kanīyasaḥ paśūn kanīyo 'nnādyaṃ pāpīyānt syād atha yad vedisaṃmitāṃ minoti jyāyāṃsaṃ cinute jyāyāṃsam eva yajñakratum upaiti bhūyasīṃ prajāṃ bhūyasaḥ paśūn bhūyo 'nnādyaṃ vasīyān bhavaty eṣā vā agner uttaravatī nāma citir uttaramuttaraṃ śvaḥśvaḥ śreyān bhavati ya evaṃ veda dvedhā vā agniṃ cikyānasya yaśa indriyaṃ gachaty agniṃ vā gachaty ātmānaṃ vā // rucaṃ no dhehi brāhmaṇeṣu rucaṃ rājasu dhāraya / rucaṃ viśyeṣu śūdreṣu mayi dhehi rucā rucam // iti yaj juhoty ātmānaṃ vā etad agner yaśasārpayatīśvaro vā eṣa duścarmā bhavitor yo 'gnim adhyeti // tat tvā yāmi brahmaṇā vandamānas tad āśāste yajamāno havirbhiḥ / aheḍamāno varuṇeha bodhy uruśaṃsam ā nā āyuḥ pra moṣīḥ // iti yaj juhoti śāntir vā eṣāgner guptir ātmano vayo vā agnis tasmād agnicitā pakṣiṇo nāśitavyaṃ no agnividā yad aśnīyāt tam evāśnīyāt sa enam ārtiṃ ninayet prajāpatir vā etam agre 'gnim acinuta jyaiṣṭhyakāmaḥ sa jyaiṣṭhyaṃ mahimānam agachad jyaiṣṭhyaṃ mahimānaṃ gachati ya evaṃ vidvān agniṃ cinute prajāpatiḥ prajāḥ sṛṣṭvā tā anuprāviśat so 'bravīd yo metaḥ saṃcinavadardhnuvat sa iti taṃ devāḥ samacinvaṃs ta ārdhnuvaṃs tac cityasya cityatvaṃ tad ya evaṃ vidvān agniṃ cinoti prajāpatim eva saṃcinoty ṛdhnoti tasmād āhuḥ prajāpaticita evāgnir iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.