नानाकर्मलक्षणं वृत्तम्, अनन्तरं शेषलक्षणं वर्तयिष्यामः। कः शेषः? केन हेतुना शेषः? कथं च विनियुज्यते? इति, श्रुत्यादीनि च विनियोगे कारणानीति वक्ष्यते, तेषां च बलवदबलवत्ता, एतत् तात्पर्येणान्यद् अप्य् उपोद्धातादिना। शेषः परार्थत्वात्
nānākarmalakṣaṇaṃ vṛttam, anantaraṃ śeṣalakṣaṇaṃ vartayiṣyāmaḥ. kaḥ śeṣaḥ? kena hetunā śeṣaḥ? kathaṃ ca viniyujyate? iti, śrutyādīni ca viniyoge kāraṇānīti vakṣyate, teṣāṃ ca balavadabalavattā, etat tātparyeṇānyad apy upoddhātādinā. śeṣaḥ parārthatvāt
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.