उपदेशो वा प्रस्तरप्रकरणं प्रति मन्त्रस्य स्यात्, एवं श्रुतिविहितो ऽर्थो भवति, सूक्तवाकेनेति करणविभक्तिसंयोगात्, इतरथा लक्षणा स्यात्, सूक्तवाकेन लक्षणेन प्रस्तरं प्रहरेद् इति। एवं च कृत्वा याज्या शब्द उपपन्नो भवति, सूक्तवाक एव याज्या, प्रस्तर आहुतिर् इति। स देवतार्थस् तत्संयोगात्
upadeśo vā prastaraprakaraṇaṃ prati mantrasya syāt, evaṃ śrutivihito 'rtho bhavati, sūktavākeneti karaṇavibhaktisaṃyogāt, itarathā lakṣaṇā syāt, sūktavākena lakṣaṇena prastaraṃ prahared iti. evaṃ ca kṛtvā yājyā śabda upapanno bhavati, sūktavāka eva yājyā, prastara āhutir iti. sa devatārthas tatsaṃyogāt
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.