अपनीतं प्रस्थितदेवतायाः शेषं मन्यामहे। कुतः? मित्रावरुणादिभ्यस् तत्पात्रस्थम् अभ्याश्राव्यते। कथम् एतत्? उच्यते - मित्रावरुणादयो हीज्यन्ते, तद् यथाचार्यशेषं देवदत्तो भुञ्जानो यदि शेषं पूर्णकाय प्रयच्छति, पूर्णको देवदत्तम् उपलक्षयति, देवदत्तशेषं भुञ्ज इति, नाचार्यशेषम्। तस्मान् न प्रस्थितदेवता इन्द्र उपलक्षयितव्य इति। ग्रहणाद् *३।२०४* वापनयः *३।२०५* स्यात्
apanītaṃ prasthitadevatāyāḥ śeṣaṃ manyāmahe. kutaḥ? mitrāvaruṇādibhyas tatpātrastham abhyāśrāvyate. katham etat? ucyate - mitrāvaruṇādayo hījyante, tad yathācāryaśeṣaṃ devadatto bhuñjāno yadi śeṣaṃ pūrṇakāya prayacchati, pūrṇako devadattam upalakṣayati, devadattaśeṣaṃ bhuñja iti, nācāryaśeṣam. tasmān na prasthitadevatā indra upalakṣayitavya iti. grahaṇād *3/204* vāpanayaḥ *3/205* syāt
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.