अत्रोच्यते - सत्यं विशदसिद्ध ओदने चरुशब्दः प्रयुज्यते, विशदसिद्धश् चरुर् दीयत इति, न त्व् अस्य विशदसिद्धिर् निमित्तम्। यदि विशदसिद्धिर् निमित्तं स्यात्, न पिष्टसिद्धे प्रयुज्येत। तत्रापि हि प्रयुज्यते, पिष्टकचरुः साध्यत इति, अतो ऽन्यद् एतयोः सामान्यम्, तन् निमित्तम्, तद् एतद् उच्यते - न पक्तिनामत्वाद् इति, न चरौ विप्रतिषेधः। कथम्? पक्तिनामत्वात्, पक्तिनामैतत्, चरुर् इति। अनवस्रावितान्तरुष्मपाकेनाभिनिर्वर्त्यस्य भवति चरुशब्दो वाचकः। तेन पिष्ट ओदने विशदौदने च प्रयोक्तारो भवन्ति, चरुर् इति। पक्षोक्तम् एव प्रयोजनम्, पूर्वपक्षे पशाव् अपि पेषणं, सिद्धान्ते चाराव् एव। एकस्मिन्न् एकसंयोगात्
atrocyate - satyaṃ viśadasiddha odane caruśabdaḥ prayujyate, viśadasiddhaś carur dīyata iti, na tv asya viśadasiddhir nimittam. yadi viśadasiddhir nimittaṃ syāt, na piṣṭasiddhe prayujyeta. tatrāpi hi prayujyate, piṣṭakacaruḥ sādhyata iti, ato 'nyad etayoḥ sāmānyam, tan nimittam, tad etad ucyate - na paktināmatvād iti, na carau vipratiṣedhaḥ. katham? paktināmatvāt, paktināmaitat, carur iti. anavasrāvitāntaruṣmapākenābhinirvartyasya bhavati caruśabdo vācakaḥ. tena piṣṭa odane viśadaudane ca prayoktāro bhavanti, carur iti. pakṣoktam eva prayojanam, pūrvapakṣe paśāv api peṣaṇaṃ, siddhānte cārāv eva. ekasminn ekasaṃyogāt
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.