देवतानिमित्तम् एतत् पेषणं श्रूयते - पूषा प्रपिष्टभागः कर्तव्य इति, स च द्विदेवत्ये ऽपि भागे पिष्यमाणे प्रपिष्टभागः कृतो भवति, न यथा चतुर्धाकरणे, तत्र हि तद् धितो निरपेक्षस्य भवति, न सद्वितीयस्य, इन्द्रपीत इति समासो ऽपि निरपेक्षस्य, न सद्वितीयस्य। इह तु प्रपिष्टशब्दस्य भागशब्देन सहान्यपदार्थो बहुव्रीहिः समासः, एषो ऽपि समर्थयोर् एव, न त्व् अत्र द्विदेवत्ये कश्चिद् एवंजातीयको दोषः। तस्माद् एकदेवत्ये द्विदेवत्ये ऽपि वा चराव् अस्य भागः पेष्टव्य एव। लिङ्गदर्शनाच् च
devatānimittam etat peṣaṇaṃ śrūyate - pūṣā prapiṣṭabhāgaḥ kartavya iti, sa ca dvidevatye 'pi bhāge piṣyamāṇe prapiṣṭabhāgaḥ kṛto bhavati, na yathā caturdhākaraṇe, tatra hi tad dhito nirapekṣasya bhavati, na sadvitīyasya, indrapīta iti samāso 'pi nirapekṣasya, na sadvitīyasya. iha tu prapiṣṭaśabdasya bhāgaśabdena sahānyapadārtho bahuvrīhiḥ samāsaḥ, eṣo 'pi samarthayor eva, na tv atra dvidevatye kaścid evaṃjātīyako doṣaḥ. tasmād ekadevatye dvidevatye 'pi vā carāv asya bhāgaḥ peṣṭavya eva. liṅgadarśanāc ca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.