कोपक्षान्ती तु कोपक्षान्त्यैव । दोषगुणौ चापि दोषगुणौ । क्रोधक्षान्त्योर्दोषगुणाविति शब्दविनियोगः । क्रोधदोषस्तु यथोक्तः, विपर्ययेण क्षान्तिगुणम् अवगम्य अक्षान्तिं त्यक्त्वा सर्वकालं क्षान्तिरेव आश्रयणीया । अधुना क्षान्तिपारमिताप्रभेददेशनार्थम्- सम्बुद्धबौध्यै परिणामनापि त्रिष्वाश्रिता चेत् खलु लौकिकीयम् । बुद्धत्वाय परिणामनायामपि का क्षान्तिः, केन क्षान्तिः, केषु प्राणिषु क्षान्तिरेतत्त्रिष्वाश्रयेषु सत्सु इयं क्षान्तिपारमिता लौकिकीति । अनाश्रिता स्यात् खलु सैव बुद्धैरलौकिकी पारमितेति दिष्टा
kopakṣāntī tu kopakṣāntyaiva / doṣaguṇau cāpi doṣaguṇau / krodhakṣāntyordoṣaguṇāviti śabdaviniyogaḥ / krodhadoṣastu yathoktaḥ, viparyayeṇa kṣāntiguṇam avagamya akṣāntiṃ tyaktvā sarvakālaṃ kṣāntireva āśrayaṇīyā / adhunā kṣāntipāramitāprabhedadeśanārtham- sambuddhabaudhyai pariṇāmanāpi triṣvāśritā cet khalu laukikīyam / buddhatvāya pariṇāmanāyāmapi kā kṣāntiḥ, kena kṣāntiḥ, keṣu prāṇiṣu kṣāntiretattriṣvāśrayeṣu satsu iyaṃ kṣāntipāramitā laukikīti / anāśritā syāt khalu saiva buddhairalaukikī pāramiteti diṣṭā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.