यदि बोधिसत्त्वो महात्मा सः पुद्गले विशिष्टे ऽविशिष्टे वापि क्लेशाभ्यासवशप्रवेशत्वाद् बोधिचित्तोत्पान्नेषु सत्यभूतम् असत्यभूतश्च दोषम् अधिकं प्रज्ञाप्य क्षणमात्रमपि क्रोधचित्तोत्पादे ऽपि तन्मात्रेणैव पूर्वोक्तदानशीलपारमिताभ्यासोत्पन्नशतकल्पसंचितपुण्यसंभारो नश्यति, अबोधिसत्त्वेन बोधिसत्त्वेभ्य उत्पादिते तु पुनः किं वक्तव्यम्? तस्मात् महासागरजलप्रमाणं कर्षगणनया निश्चेतुमशक्यं तथा तत्र परिपाकसीमा निश्चेतुमशक्यः । अत एवं सति अमनापफलाक्षेपं पुण्यक्षयकरञ्च पापम् अक्षान्तेः परम् अपरं नास्ति । "मञ्जुश्रीः, क्रोधः क्रोध इति शतकल्पसंभृतपुण्योपक्षयकरः, तस्मात् क्रोधः क्रोध इत्याख्यातः ।" पुनश्च अक्षान्ताः परापकारासमर्थास्तु आत्मानमेव नाशयन्ति, समर्था निष्करुणाश्च स्वपरनाशकाः । अनेन तु जन्मत एव- कुदर्शनो ऽसज्जननीयमानो नयानयज्ञानविवेकहीनः । परस्मिन् काले निकायसभागं त्यक्त्वा सकोपनो दुर्गतिमेति शीघ्रम् । यद्येते ऽक्षान्तिदोषाः, तदा के वै तद्विपरीतक्षान्तिगुणा इति- गुणा विरुद्धाः कथिता ह्यकोपात्
yadi bodhisattvo mahātmā saḥ pudgale viśiṣṭe 'viśiṣṭe vāpi kleśābhyāsavaśapraveśatvād bodhicittotpānneṣu satyabhūtam asatyabhūtaśca doṣam adhikaṃ prajñāpya kṣaṇamātramapi krodhacittotpāde 'pi tanmātreṇaiva pūrvoktadānaśīlapāramitābhyāsotpannaśatakalpasaṃcitapuṇyasaṃbhāro naśyati, abodhisattvena bodhisattvebhya utpādite tu punaḥ kiṃ vaktavyam? tasmāt mahāsāgarajalapramāṇaṃ karṣagaṇanayā niścetumaśakyaṃ tathā tatra paripākasīmā niścetumaśakyaḥ / ata evaṃ sati amanāpaphalākṣepaṃ puṇyakṣayakarañca pāpam akṣānteḥ param aparaṃ nāsti / "mañjuśrīḥ, krodhaḥ krodha iti śatakalpasaṃbhṛtapuṇyopakṣayakaraḥ, tasmāt krodhaḥ krodha ityākhyātaḥ /" punaśca akṣāntāḥ parāpakārāsamarthāstu ātmānameva nāśayanti, samarthā niṣkaruṇāśca svaparanāśakāḥ / anena tu janmata eva- kudarśano 'sajjananīyamāno nayānayajñānavivekahīnaḥ / parasmin kāle nikāyasabhāgaṃ tyaktvā sakopano durgatimeti śīghram / yadyete 'kṣāntidoṣāḥ, tadā ke vai tadviparītakṣāntiguṇā iti- guṇā viruddhāḥ kathitā hyakopāt
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.