नामधेये प्रोक्ते देवस्य त्वा सवितुः प्रसवे ऽश्विनोर्बाहुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्यां हस्तं गृह्णाभ्यसाविति हस्तं गृह्णन्नाम गृह्णाति । प्राङ्मुख्याः प्रात्याङ्मुक ऊर्ध्वस्तिष्टन्नासीनाया दक्षिण मुत्तानं दक्षिणेन नीचारिक्त मरिक्तेन- यथेन्द्रोहस्तमग्रहीत् सविता वरुणो भगः । गृह्णामि ते सौ भगत्वाय हस्तं मया पत्या जरदृष्टिर्यथा सत् ॥ भगो अर्यमा सविता पुरन्धिर् मह्यं त्वादुर्गार्हपत्याय दोवाः । याग्रे वाक् समवदत पुरा देवासुरेभ्यः । तामद्य गाथां गास्यामो या स्त्रीणामुत्तमं मनः । सरस्वति प्रेदमव सुभगे वाजिनीवति यां त्वा विश्वस्य भूतस्य भव्यस्य प्रागायाम्यस्याग्रतः । अमोह मस्मि सा त्वं सा त्वमस्याप्यमोहम् ॥ द्यौ रहं पृथिवि त्वमृक् त्वमसि सामाहम् ॥ रेतोह मस्मि रेतो धत्तम् ॥ ता एव विवाहावहै पुंसे पुत्राय कर्त्तवै । श्रीये पुत्राय वेधवै ॥ रायस्योषया सुप्रजास्त्वाय सुवीर्याय ॥ इति
nāmadheye prokte devasya tvā savituḥ prasave 'śvinorbāhubhyāṃ pūṣṇo hastābhyāṃ hastaṃ gṛhṇābhyasāviti hastaṃ gṛhṇannāma gṛhṇāti / prāṅmukhyāḥ prātyāṅmuka ūrdhvastiṣṭannāsīnāyā dakṣiṇa muttānaṃ dakṣiṇena nīcārikta mariktena- yathendrohastamagrahīt savitā varuṇo bhagaḥ / gṛhṇāmi te sau bhagatvāya hastaṃ mayā patyā jaradṛṣṭiryathā sat // bhago aryamā savitā purandhir mahyaṃ tvādurgārhapatyāya dovāḥ / yāgre vāk samavadata purā devāsurebhyaḥ / tāmadya gāthāṃ gāsyāmo yā strīṇāmuttamaṃ manaḥ / sarasvati predamava subhage vājinīvati yāṃ tvā viśvasya bhūtasya bhavyasya prāgāyāmyasyāgrataḥ / amoha masmi sā tvaṃ sā tvamasyāpyamoham // dyau rahaṃ pṛthivi tvamṛk tvamasi sāmāham // retoha masmi reto dhattam // tā eva vivāhāvahai puṃse putrāya karttavai / śrīye putrāya vedhavai // rāyasyoṣayā suprajāstvāya suvīryāya // iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.