दत्वा तं मुनये मुदा निजसुतं सन्त्यज्य सा हस्तिनी- भावं चाथ दिवं जगाम सहसा शापाद् विमुक्ता सुखम् । प्रीतोऽसावथ सामगायनमुनिस्तज्जातकर्मादिकं कृत्वाख्यामपि पालकाप्य इति दिव्योक्त्या चकारास्य च
datvā taṃ munaye mudā nijasutaṃ santyajya sā hastinī- bhāvaṃ cātha divaṃ jagāma sahasā śāpād vimuktā sukham | prīto'sāvatha sāmagāyanamunistajjātakarmādikaṃ kṛtvākhyāmapi pālakāpya iti divyoktyā cakārāsya ca
Machine-read from page scans and awaiting a person's proofreading; treat the text as provisional.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.