२,१४७ यत् पुनर्द्व्याकारवेदने पूर्वम् उक्तम् अभेदं चाभ्युपेत्यायम् इत्य् अत्र कथम् एकस्मिन् गृह्यमाणे परो न गृह्यत इति। तद् दूषयति -- गृहीतम् इतीति। यद् अस्माभिर् अंशद्वयाग्रहणे निमित्तम् अनुयुक्तो भवान् किम् उभयात्मकं न गृह्यत इति, नानेनास्माकं वाक्यप्रवृत्तिमात्रम् एव भवतो ऽभिमतं यथा तथा वा तावद् अभ्यधास्त्वम् इति। अपि तु अग्रहणकारणं वा त्वया वक्तव्यम्। वास्तवं वाग्रहणं, न त्व् अभेदाद् द्व्यात्मकं गृहीतम् इति वाक्प्रवृत्तिमात्रेणास्माभिर् मुच्यस इति
2,147 yat punardvyākāravedane pūrvam uktam abhedaṃ cābhyupetyāyam ity atra katham ekasmin gṛhyamāṇe paro na gṛhyata iti. tad dūṣayati -- gṛhītam itīti. yad asmābhir aṃśadvayāgrahaṇe nimittam anuyukto bhavān kim ubhayātmakaṃ na gṛhyata iti, nānenāsmākaṃ vākyapravṛttimātram eva bhavato 'bhimataṃ yathā tathā vā tāvad abhyadhāstvam iti. api tu agrahaṇakāraṇaṃ vā tvayā vaktavyam. vāstavaṃ vāgrahaṇaṃ, na tv abhedād dvyātmakaṃ gṛhītam iti vākpravṛttimātreṇāsmābhir mucyasa iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.