यत् तूक्तं - तस्य तस्यापि चान्येन संवित्तावस्थितिर् भवेत् । इति, तद् दूषयितुम् अनुभाषते -- अन्येनेति सार्थेन। एवं हि परैर् उक्तं - यदि किल ज्ञानान्तरेण ज्ञानं जायते, ततस् तस्य तस्य ज्ञानस्य स्मरणात् पूर्वानुभवकल्पनायाम् अनवस्था भवेत्। एकेन तु ज्ञानेन विषयाकारे स्वाकारे च प्रवेदिते सर्वम् एव ग्राह्यग्राहकाकारस्मरणं तत्रैव स्यात्। तथा चानवस्था परिहृता भवति। तस्मान् न ज्ञानान्तरेण वेद्यं ज्ञानम् इति
yat tūktaṃ - tasya tasyāpi cānyena saṃvittāvasthitir bhavet | iti, tad dūṣayitum anubhāṣate -- anyeneti sārthena. evaṃ hi parair uktaṃ - yadi kila jñānāntareṇa jñānaṃ jāyate, tatas tasya tasya jñānasya smaraṇāt pūrvānubhavakalpanāyām anavasthā bhavet. ekena tu jñānena viṣayākāre svākāre ca pravedite sarvam eva grāhyagrāhakākārasmaraṇaṃ tatraiva syāt. tathā cānavasthā parihṛtā bhavati. tasmān na jñānāntareṇa vedyaṃ jñānam iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.