यदि तूच्यते -- पूर्वम् उत्पद्यमानैव बुद्धिर् ज्ञायते ज्ञापयति चार्थम् इत्य् उक्तम्, इह च बुद्ध्युत्पत्तिसमये ऽर्थो ज्ञायते इत्य् उच्यते। उत्पन्नायां त्व् असौ ज्ञातः सहैव ज्ञानेनातिक्रान्त इति यावत्। क्षणिकत्वेन हि धर्मेणासौ युक्तः कथम् अद्य यावदवस्था(?प्य।स्य)ते। अयं चार्थो ज्ञात इति निष्ठार्थभूतकालाश्रयणेन भाष्यकारेणोक्तः। अतो न कश्चित् पूर्वापरविरोध इति, तथाप्य् उक्तस्यार्थस्य पुनर्वचनम् अनर्थकं भवेत्। एवम् अपि प्रकारान्तरेण स एवार्थज्ञानयोर् २,१८६ युगपदुपलम्भो ऽभिधीयते। स चोक्त एव। न चास्य प्रकारान्तरवचनस्य स्वरूपेण कश्चिद् उपयोगः तद् एतद् आह -- क्षणिकत्वेनेति
yadi tūcyate -- pūrvam utpadyamānaiva buddhir jñāyate jñāpayati cārtham ity uktam, iha ca buddhyutpattisamaye 'rtho jñāyate ity ucyate. utpannāyāṃ tv asau jñātaḥ sahaiva jñānenātikrānta iti yāvat. kṣaṇikatvena hi dharmeṇāsau yuktaḥ katham adya yāvadavasthā(?pya/sya)te. ayaṃ cārtho jñāta iti niṣṭhārthabhūtakālāśrayaṇena bhāṣyakāreṇoktaḥ. ato na kaścit pūrvāparavirodha iti, tathāpy uktasyārthasya punarvacanam anarthakaṃ bhavet. evam api prakārāntareṇa sa evārthajñānayor 2,186 yugapadupalambho 'bhidhīyate. sa cokta eva. na cāsya prakārāntaravacanasya svarūpeṇa kaścid upayogaḥ tad etad āha -- kṣaṇikatveneti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.