२,१९४ एवं तावद् बाह्यसिद्धिर् उक्ता। इदानीं यत् तन्माध्यमिकमते बाह्यज्ञेयाभावाद् ज्ञे(?या।यज्ञा)नाभावो ऽपीत्य् उक्तं, तच् च बाह्यसिद्धिप्रतिपादनेन परिहृतम् इत्य् आह -- इतीति। बाह्याभावकृता मतौ संवृतिकल्पना नास्तीत्य् अर्थः। य एव तु ज्ञानज्ञेयात्मकस्योभयस्य तत्त्वं परमार्थतो जानन्ति मीमांसकाः, तेषाम् एव चेदं धर्मविचारणे धुरि समर्थम् इत्य् आह -- उभयेति। अयम् अभिप्रायः -- धर्मो रथो ऽस्यावयवो युगापरपर्यायो धूर्विचारः। तेन हि धर्मरथो घटितः, तद्वहनाय चेदं ज्ञानज्ञेयात्मकम् उभयं तत्त्वतो ज्ञातं क्षमं भवति। संवृतिकल्पितं तु न धुरं वोढुं क्षमम् इति धर्मरथो ऽवसीदेत्। न ह्य् असमर्थाभ्यां धुर्याभ्यां धूरुह्यते। न हि परमार्थतो ऽसतोः संवित्संवेद्ययोः सामर्थ्यम् अस्ति। अतो यद् उक्तं यदा संवृतिसत्येनेति, दूषितं च संवृतेर् न तु सत्यत्वम् इति तद् एवात्रोपसंहृतम् इत्य् अनुसन्धातव्यम् इति
2,194 evaṃ tāvad bāhyasiddhir uktā. idānīṃ yat tanmādhyamikamate bāhyajñeyābhāvād jñe(?yā/yajñā)nābhāvo 'pīty uktaṃ, tac ca bāhyasiddhipratipādanena parihṛtam ity āha -- itīti. bāhyābhāvakṛtā matau saṃvṛtikalpanā nāstīty arthaḥ. ya eva tu jñānajñeyātmakasyobhayasya tattvaṃ paramārthato jānanti mīmāṃsakāḥ, teṣām eva cedaṃ dharmavicāraṇe dhuri samartham ity āha -- ubhayeti. ayam abhiprāyaḥ -- dharmo ratho 'syāvayavo yugāparaparyāyo dhūrvicāraḥ. tena hi dharmaratho ghaṭitaḥ, tadvahanāya cedaṃ jñānajñeyātmakam ubhayaṃ tattvato jñātaṃ kṣamaṃ bhavati. saṃvṛtikalpitaṃ tu na dhuraṃ voḍhuṃ kṣamam iti dharmaratho 'vasīdet. na hy asamarthābhyāṃ dhuryābhyāṃ dhūruhyate. na hi paramārthato 'satoḥ saṃvitsaṃvedyayoḥ sāmarthyam asti. ato yad uktaṃ yadā saṃvṛtisatyeneti, dūṣitaṃ ca saṃvṛter na tu satyatvam iti tad evātropasaṃhṛtam ity anusandhātavyam iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.