यदि भाष्यकारः प्रमेयधियः प्रामाण्यं मन्यते, कथं तर्हि धूमादिप्रमाणत्वाभ्युपगमः अत आह -- प्रत्यक्षेति। उक्तम् अस्माभिर् विवक्षाधीनं प्रमाणत्वम् इति। तद् यदा धूमादीनाम् एव प्रकृष्टसाधनत्वम् अवगम्यते, तदा तद् एव प्रमाणम्। भाष्यकारेणापि बुद्धिर् वा जन्म वेत्यादिना प्रत्यक्षानियमं दर्शयता सर्वत्रैवानियमस् तुल्यया दर्शित एव। अतो न धूमादिप्रामाण्याभ्युपगमे भाष्यविरोध इति
yadi bhāṣyakāraḥ prameyadhiyaḥ prāmāṇyaṃ manyate, kathaṃ tarhi dhūmādipramāṇatvābhyupagamaḥ ata āha -- pratyakṣeti. uktam asmābhir vivakṣādhīnaṃ pramāṇatvam iti. tad yadā dhūmādīnām eva prakṛṣṭasādhanatvam avagamyate, tadā tad eva pramāṇam. bhāṣyakāreṇāpi buddhir vā janma vetyādinā pratyakṣāniyamaṃ darśayatā sarvatraivāniyamas tulyayā darśita eva. ato na dhūmādiprāmāṇyābhyupagame bhāṣyavirodha iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.