धर्मिणस् तु द्विप्रकारो ऽपि बाधो ऽनुक्त एवेति उभयथा तद्बाधोदाहरणम् आह -- अधर्म इति सार्धेन। हिंसा किलाधर्म इति सामान्यतो ऽवगतम्। तद् यदा विहितो ऽधर्मो दैक्षपशुहिंसादिर् यद् दुःखं करोतीत्य् अनूद्य तदल्पम् इति साध्यते, तदापि विहितत्वेनाधर्मतैव बाध्यते तद्विशेषो ऽपि दुःखनिमित्तत्वं यदर्थाक्षिप्तं तद् अपि तेनैव बाध्यते। न हि विहितं नाम किम् अपि दुःखस्य निदानं भवति। पुरुषार्थैकसाधनत्वाद् विधेः। सो ऽयम् ३,५४ आगमेन धर्मिस्वरूपस्वविशेषबाधः। न चात्र श्रुत्युपात्त एव स्वविशेष इति चोदनीयम्। अर्थाक्षिप्तस्याल्पतया विधानार्थम् अनुवादाद् इति
dharmiṇas tu dviprakāro 'pi bādho 'nukta eveti ubhayathā tadbādhodāharaṇam āha -- adharma iti sārdhena. hiṃsā kilādharma iti sāmānyato 'vagatam. tad yadā vihito 'dharmo daikṣapaśuhiṃsādir yad duḥkhaṃ karotīty anūdya tadalpam iti sādhyate, tadāpi vihitatvenādharmataiva bādhyate tadviśeṣo 'pi duḥkhanimittatvaṃ yadarthākṣiptaṃ tad api tenaiva bādhyate. na hi vihitaṃ nāma kim api duḥkhasya nidānaṃ bhavati. puruṣārthaikasādhanatvād vidheḥ. so 'yam 3,54 āgamena dharmisvarūpasvaviśeṣabādhaḥ. na cātra śrutyupātta eva svaviśeṣa iti codanīyam. arthākṣiptasyālpatayā vidhānārtham anuvādād iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.