ननु स्वरूपासिद्ध्या हेतुर् दुष्येत् आश्रयासिद्ध्या तु कस् तस्य दोषः अत आह -- ज्ञाते ऽपीति। अयम् अभिप्रायः -- न स्वरूपेण हेतुर् गमकः, अपि तु ३,५६ पक्षधर्मतया ज्ञातः। न चाप्रसिद्धाश्रयस् तद्धर्मतया ज्ञातुं शक्यते। शैत्यचाक्षुषत्वयोर् अपि पक्षधर्मत्वासिद्ध्यैवाहेतुत्वम्। सिद्धं हि स्वरूपेण जले शैत्यं रूपरूपिरूपैकार्थसमवायिषु च चाक्षुषत्वम्। शब्दा(दौ) हि पक्षधर्मतया तु तयोर् असिद्धत्वम् इति तद्धर्मरूपाभिप्रायेण स्वरूपासिद्धवचनम्। अत आश्रयासिद्धाव् अपि पक्षधर्मत्वासिद्धेर् अहेतुत्वं युक्तम् एवेति
nanu svarūpāsiddhyā hetur duṣyet āśrayāsiddhyā tu kas tasya doṣaḥ ata āha -- jñāte 'pīti. ayam abhiprāyaḥ -- na svarūpeṇa hetur gamakaḥ, api tu 3,56 pakṣadharmatayā jñātaḥ. na cāprasiddhāśrayas taddharmatayā jñātuṃ śakyate. śaityacākṣuṣatvayor api pakṣadharmatvāsiddhyaivāhetutvam. siddhaṃ hi svarūpeṇa jale śaityaṃ rūparūpirūpaikārthasamavāyiṣu ca cākṣuṣatvam. śabdā(dau) hi pakṣadharmatayā tu tayor asiddhatvam iti taddharmarūpābhiprāyeṇa svarūpāsiddhavacanam. ata āśrayāsiddhāv api pakṣadharmatvāsiddher ahetutvaṃ yuktam eveti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.