१,१४२ अत्रापरं भाष्यं - नन्व् अविदुषाम् उपदेशो नावकल्पते इत्यादि। तस्याभिप्रायम् आह -- उपदेश इति। अर्थापत्तिर् इयं[४७१]भाष्यकारेणोक्ता। उपदेशो हि बुद्धम् अन्वादीनां उपलभ्यते। न चायम् अर्थम् अविदुषाम् उपदेश उपपद्यते। अतो दृष्ट उपदेशविषयो ऽर्थो मन्वादिभिर् इति कल्प्यते। मन्वादिग्रहणं प्ररोचनायै।[४७२]एवं हि जानाति -- एष खलु मीमांसको[४७३]ऽङ्गीकृत[४७४]म् अन्वाद्यागमसत्यत्वः, तद् अहम् एनं मन्वाद्युपदर्शनेनैव तावदङ्गीकारयामि यथातीन्द्रियाणाम् अर्थानाम् अस्ति तावद् द्रष्टेति। ततश् च स्वागमार्थदर्शनम् अपि बुद्धस्यानायासमुपपादयिष्यामीति
1,142 atrāparaṃ bhāṣyaṃ - nanv aviduṣām upadeśo nāvakalpate ityādi. tasyābhiprāyam āha -- upadeśa iti. arthāpattir iyaṃ[471]bhāṣyakāreṇoktā. upadeśo hi buddham anvādīnāṃ upalabhyate. na cāyam artham aviduṣām upadeśa upapadyate. ato dṛṣṭa upadeśaviṣayo 'rtho manvādibhir iti kalpyate. manvādigrahaṇaṃ prarocanāyai.[472]evaṃ hi jānāti -- eṣa khalu mīmāṃsako[473]'ṅgīkṛta[474]m anvādyāgamasatyatvaḥ, tad aham enaṃ manvādyupadarśanenaiva tāvadaṅgīkārayāmi yathātīndriyāṇām arthānām asti tāvad draṣṭeti. tataś ca svāgamārthadarśanam api buddhasyānāyāsamupapādayiṣyāmīti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.