नन्व् अनुमानम् एवञ्जातीयकेषु समर्थम्, अनुमीयते खल्व् अङ्गारेभ्यो भूतो ऽग्नीन्धनसंयोगः। तथाचेन्धनाग्निसंयोगाद् भविष्यदङ्गारावगमः। विप्रकृष्टश् च धूमाद् अग्निः। कुड्यादिव्यवहितश् च स्वरेण पुत्रः। गन्धाच् च सूक्ष्मद्रव्यावगमः। अतः कथं सर्वनिषेधसिद्धिर् अत आह -- यद्य् अपीति द्वयेन। सत्यं भूतादाव् अनुमानं समर्थं, न तु तद् विना सम्बन्धबोधम् उभवति। सम्बन्धश् च[२२८] क्वचित् सामान्यतो ऽवगम्यते, यथाग्निसामान्येन धूमसामान्यस्य।[६५]क्वचिद्विशेषतः, यथा रोहिणीकृत्तिकयोः। न च द्विधापि किञ्चिल्लिङ्गं नित्यातीन्द्रियेण धर्मेण सम्बद्धम् उपलब्धं, येनानुमानं भवेद् इति
nanv anumānam evañjātīyakeṣu samartham, anumīyate khalv aṅgārebhyo bhūto 'gnīndhanasaṃyogaḥ. tathācendhanāgnisaṃyogād bhaviṣyadaṅgārāvagamaḥ. viprakṛṣṭaś ca dhūmād agniḥ. kuḍyādivyavahitaś ca svareṇa putraḥ. gandhāc ca sūkṣmadravyāvagamaḥ. ataḥ kathaṃ sarvaniṣedhasiddhir ata āha -- yady apīti dvayena. satyaṃ bhūtādāv anumānaṃ samarthaṃ, na tu tad vinā sambandhabodham ubhavati. sambandhaś ca[228] kvacit sāmānyato 'vagamyate, yathāgnisāmānyena dhūmasāmānyasya.[65]kvacidviśeṣataḥ, yathā rohiṇīkṛttikayoḥ. na ca dvidhāpi kiñcilliṅgaṃ nityātīndriyeṇa dharmeṇa sambaddham upalabdhaṃ, yenānumānaṃ bhaved iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.